264 papers
Dit onderzoek toont aan dat in gastruloiden pre-existerende heterogeniteit en een 'verdeling van taken' tussen vooringenomen stamclones essentieel zijn voor het tot stand komen van een correcte axiale organisatie, in plaats van dat cellulaire uniformiteit vereist is.
Dit onderzoek toont aan dat het verlies van MITF-activiteit in zebrafisch melanocyten-stamcellen leidt tot een voortijdige, abnormale expansie en het ontstaan van nieuwe celtoestanden tijdens de embryonale ontwikkeling, wat belangrijke implicaties heeft voor het begrijpen van menselijke genetische aandoeningen en melanoom.
Dit onderzoek toont aan dat de TET-afhankelijke DNA-demethylering in retinale progenitorcellen essentieel is voor de normale ontwikkeling van het netvlies, omdat het ontbreken van dit epigenetische mechanisme leidt tot een verstoorde celsamenstelling met een overmaat aan kegeltjes en de vorming van abnormale celtypen, waardoor blindheid optreedt.
Dit onderzoek toont aan dat in een muismodel voor Kosaki-overgroeisyndroom, veroorzaakt door een mutatie in PDGFRb, de activiteit van STAT1 de overgroei en fibrose beperkt, terwijl het verwijderen van STAT1 deze symptomen juist verergert.
Dit onderzoek toont aan dat een genetisch geprogrammeerde hyperactivatie van het Hippo-signaalpad leidt tot overgroei van het plexus choroideus bij bipolaire stoornis, wat een cruciale rol speelt in de pathogenese van de ziekte.
Dit artikel introduceert een robuust, label-vrij high-content beeldvormingsplatform voor real-time, kwantitatieve analyse van cel-fusiedynamiek, dat middels geautomatiseerde beeldverwerking en specifieke morfologische metrics succesvol wordt toegepast op trofoblast-synctialiseren en andere fusiesystemen.
Dit onderzoek toont aan dat blootstelling van schapen aan complexe, lage concentraties chemische stoffen in biosolids leidt tot geslachtsgebonden, epigenetische veranderingen die over meerdere generaties doorgeven, hoewel deze effecten voornamelijk intergenerationeel zijn en moeilijk te onderscheiden zijn van genetisch gereguleerde variatie.
Deze studie toont aan dat een door letsel geïnduceerde, steriele immuunrespons in zebravis, waarbij Cxcl11 en neutrofielen een cruciale rol spelen, de vorming van een nephrogene niche met Fgf- en Wnt-signalering activeert die nodig is voor de regeneratie van nierweefsel.
Dit onderzoek toont aan dat de muizenplacenta zich veel uitgebreider in de baarmoeder binnendringt dan eerder gedacht en dat verstoring van de CXCL12-CXCR4-signaleringsweg tijdens de vroege zwangerschap leidt tot een abnormale, te diepe invasie die de menselijke aandoening placenta accreta nabootst.
Dit onderzoek toont aan dat cortexglia in de Drosophila-ogenkwab via de afscheiding van Argos lokaal ERK-activiteit onderdrukken, waardoor ze de vorming van het lamina-visualisatiecentrum instrueren en beschermen tegen de proneurale golf die het medulla-centrum genereert.
Deze studie introduceert een fluorescerende dauer-marker in *Caenorhabditis inopinata* die het mogelijk maakt om de mechanistische verschillen in dauer-inductie tussen deze soort en *C. elegans* te analyseren.
Dit artikel beschrijft een flexibel robotplatform, gecombineerd met machine learning, dat de variabiliteit in de differentiatie van menselijke pluripotente stamcellen naar hematopoëtische progenitorcellen aanzienlijk vermindert en zo efficiëntere en reproduceerbaardere culturele condities onthult die moeilijk door traditionele handmatige methoden te vinden zijn.
Deze studie toont aan dat het in *C. elegans* gesecreteerde eiwit BUG-1 essentieel is voor de vorming van een stereotiepe aanhechting tussen neurale primary cilia en een specifieke glia, wat nodig is voor de juiste morfologie en calciumsignaleringsfunctie van de cilia.
Dit onderzoek biedt een uitgebreid single-cell atlas van de glia in het ontwikkelende Drosophila-vizierstelsel, waarbij zowel de differentiatie van celtypen tijdens de ontwikkeling als een ongekende subcellulaire compartimentalisatie van mRNA tussen cellichamen en processen worden onthuld.
Dit artikel toont aan dat het vermogen van weefsels om te helen sterk gekoppeld is aan hun morfologische organisatie in grote, aaneengesloten domeinen, een unificerend kenmerk van meercellig leven dat wordt aangetoond via een cel-gebaseerd model.
Dit onderzoek toont met behulp van menselijke retinale organoïden voor het eerst aan dat de menselijke retina tijdens de ontwikkeling een gecontroleerde golf van geprogrammeerde celdood ondergaat om het aantal retinale ganglioncellen te reguleren via het extrinsieke apoptotische pad.
Dit onderzoek toont aan dat de transcriptiefactor WT1 tijdens de overgang naar vormende pluripotentie via zijn splice-isoformen een cruciale rol speelt in het bepalen van lijn-bias en de vroegste diversificatie van celidentiteiten in de epiblast.
Dit onderzoek onthult een zelfversterkend feedforward-regelmechanisme tussen Adgrg6 en Sox9 dat essentieel is voor de postnatale wervelkolomstabiliteit, waarbij de gecoördineerde insufficiëntie van beide genen leidt tot een verhoogde gevoeligheid voor adolescent idiopathische scoliose.
Dit onderzoek toont aan dat in de ontwikkelende kaak van zebravissen drie signaalroutes (Bmp, Fgf en Hedgehog) via specifieke genregulerende modules de celbestemmingen van craniale neurale kam-cellen langs de mondeling-aborale as bepalen, waardoor bot, kraakbeen, pezen en bindweefsel correct worden gevormd.
Dit onderzoek identificeert via vergelijkende functionele genomica en muizen-bat sequentie-uitwisseling specifieke regulatorische elementen die verantwoordelijk zijn voor de unieke ontwikkeling van vleermuisvleugels, zoals vertraagde ossificatie en langere vingers.